|
Pierwsze wyprawy morskie odnotowano w Egipcie za panowania faraona Snefru (początek XXVII w. p.n.e.). Wówczas, według kronik egipskich, z fenickiego portu By-blos przypłynęło „czterdzieści statków, z których każdy przywiózł po sto łokci drewna cedrowego". Za panowania następnych faraonów utrzymywano prawdopodobnie stałe kontakty z nadmorskimi miastami fenickimi, z których przywożono do Egiptu przede wszystkim cedry libańskie, będące znacznie lepszym materiałem budowlanym i zdobniczym, niż rosnące w dolinie Nilu.
We wspomnianym, najstarszym zapisie nie podano, czy drewno cedrowe przywieziono statkami egipskimi; w późniejszym okresie przewozy morskie między Egiptem a Fenicją dokonywane były - czego się nie kwestionuje - statkami f enickimi.
Na Krecie, którą wszyscy geografowie zaliczają do Europy, archeolodzy znaleźli wiele wyrobów egipskich. Niektóre znaleziska związane są z tzw. wczesnominojskim, „przedpiśmiennym" okresem dziejów Krety (III tysiąclecie p.n.e.), kiedy nie istniało tam jeszcze państwo wczęs-nokreteńskie. Czy na tej podstawie można wysunąć wniosek, że Egipcjanie odkryli Kretę i w III tysiącleciu p.n.e. zapoczątkowali tym samym odkrycie Europy? Nie można, ponieważ brak jest dowodów, że wyroby egipskie przywieźli na Kretę właśnie Egipcjanie, a nie inni żeglarze, na przykład Fenicjanie lub sami Kreteńczycy.
|
